Il Principe

Dit stukje gaat niet zozeer over kunst of iets soortgelijks maar het gaat wel over iets wat mij ontzettend fasineerd: het boek Il Principe ( wat Italiaans is voor 'de vorst' maar ook wel naar het Nederlands vertaalt is als 'de heerser') van Niccolò Machiavelli. Ik kwam eigenlijk op het idee om het op dit blog te zetten toen ik net 'Waarom Kunst?!' van Matthijs zijn hand las. De verbazing dat dingen die in 1936 gezegd en/of geschreven zijn nu nog steeds heel erg spelen en relevant zijn heb ik met dit boek. Alleen is dit al in 1513 (!) geschreven.

Het boek is een politiek meesterwerk, Anna vertelde mij dat de studievereniging van Politicologie Machiavelli heet en dat zegt denk ik wel wat. Ondanks dat het een politiek meesterwerk is heeft het boek geen enkele ideologische boodschap. Het gaat maar over één ding: macht en hoe krijg je het in handen. Machiavelli behandelt het verkrijgen van macht niet als middel om iets te bereiken maar als doel op zich. Hij schrijft de handleiding om macht te verkrijgen, jij bepaalt vervolgens zelf maar wat je ermee doet.

De analyses in het boek zijn zo goed, de meest ingewikkelde dingen worden zo kort maar toch zo verschrikkelijk duidelijk uitgelegd dat het, wat mij betreft althans, echt leuk is om te lezen. Heel diep maar heel simpel zeg maar. Alle machtige der aarde schijnen dit boek te hebben gelezen omdat het nog steeds zo ontzettend relevant is. Van Poetin tot Bill Gates tot Obama, je kan er gif op innemen dat ze het allemaal in hun boekenkast hebben staan. Het grappige is dat je het overal terug gaat zien, bijvoorbeeld nu met die hele Dirk Scheringa DSB Bank hype. Ons aller Dirk doet dingen die Machiavelli in 1513 al op papier heeft gezet om zijn gezicht te redden. En het werkt! Die man heeft duizenden mensen opgelicht en vervolgens dat geld in een voetbalclub, een schaatsploeg en andere speeltjes gepompt maar hij word gezien als een held.

Goed, ik kan hier uren over doorgaan en nog verschrikkelijk veel meer voorbeelden gaan geven maar de boodschap is denk ik duidelijk. Het is een fasinerend boek. We spelen nu kennelijk nog steeds dezelfde smerige spelletjes om macht als aan het eind van de middeleeuwen, we zijn misschien toch wat primitiever dan we altijd maar over onszelf denken...